Артём Белевич (bibliophagus) wrote,
Артём Белевич
bibliophagus

  • Music:

Рефлексия и рефракция

Smutno mi, Boże! — Dla mnie na zachodzie
Rozlałeś tęczę blasków promienistą;
Przede mną gasisz w lazurowej wodzie
Gwiazdę ognistą…
Choć mi tak niebo Ty złocisz i morze,
Smutno mi, Boże!

Две недели прошли, а я по-прежнему сижу на чемоданах, как будто и не уезжал никуда. Такое чувство, словно я вот-вот подхвачу их, нераспакованные, и снова отправлюсь куда-то — но не с тем, чтобы вернуться, а — уже безвозвратно.

Jak puste kłosy, z podniesioną głową
Stoję rozkoszy próżen i dosytu…
Dla obcych ludzi mam twarz jednakową,
Ciszę błękitu.
Ale przed Tobą głąb serca otworzę,
Smutno mi, Boże!

Замечательные стихи написал Юлиуш Словацкий. Это про моё теперешнее настроение, вернувшегося с Кавказа.

Jako na matki odejście się żali
Mała dziecina, tak ja płaczu bliski,
Patrząc na słońce, co mi rzuca z fali
Ostatnie błyski…
Choć wiem, że jutro błyśnie nowe zorze,
Smutno mi, Boże!..
Tags: poezja
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 6 comments